In Het Parool van vanavond staat een schokkend bericht. De gemeenteraad van Amsterdam heeft besloten om na de verkiezingen voor de provinciale staten over te gaan op het stemmen per computer. Bleh, ik wil gewoon met een rood potlood aan een kettinkje een vakje rood kleuren op dat onhandig grote vel papier. Meneer Sonneberg, waar is heden ten dage de romantiek gebleven in het stemmen? Ik neem dan gewoon een rood potlood mee van huis en kleur het vakje op het scherm ermee vol. Wie onderneemt er aktie tegen het ondermijnen van onze traditie? Red het stempotlood!
Vandaag komt het klustteam van de woningbouwvereniging mijn stekkie onder handen nemen. Beginnende bij de kleine dingen als een ketting aan de stop in de keuken tot een nieuwe halofoon en het nakijken van het luchtcirculatiesysteem. Kijk, wie maalt er dan om een koophuis.
Mijn vader en ik zijn al een heel eind gekomen met het opknappen van de woning. De eerste week zijn we bezig geweest met het afstomen van het dikbeschilderde behang en nu zijn dezelfde muren en al de plafonds helemaal ziekenhuiswit geschilderd. Nu is de badkamer aan de beurt en daarna schilderen we wat kleur op de wangen van het huis. Dan begint het verhuizen pas.
Ha, gister lag er een envelop in de brievenbus van de Patrimonium! Ik moet mij nu enkele dagen aan de telefoon ketenen, want ze kunnen nu elk moment bellen gaan dat de woning ook van mij zijn zal. Schuk in de nieuwbow, het moet niet gekker worden!
Vandaag ook een sollicitatie de deur uitgedaan naar die part-time job bij de Uitlijn. Mocht alleen niet de boeken verlengen bij de bieb op de Prinsengracht, ik vraag me af wie er nog meer geïnteresseerd zou zijn in de werken van Schönefeld. Ach, dan haal ik ze morgen wel weer van de plank af. Flexibel is niemand meer tegenwoordig.
Maar laat de woningbouwvereniging morgen nu maar meteen bellen, dan kan ik meteen even bij Ikea langs voor een eettafel. Zou de Björne er nog staan?
Vandaag heeft het natuurlijk gesneeuwd! Net vertelde ik het nog aan mijn zusje en ze snapte totaal niets van mijn opwinding. Maar wat wil je, ze heeft al een paar weken een meter of twee van dat witte spul kunnen genieten.
Ik heb weer eens problemen van de vreemde soort. Je zou denken dat ik juist erg blij zou zijn, wanneer ik een woning aangeboden zou krijgen. Aan de ene kant ben ik dat ook wel, maar aan de andere kant klagen de stemmen in mijn hoofd. Positief is dat de woning in de leukste buurt van Amsterdam zich bevindt, het een nieuwbouwwoning met centrale verwarming is en een ruime badkamer heeft. Negatief is dat de woning met zijn 32 vierkante meter niet bepaald aan de ruime kant is, maar wel €325 per maand moet gaan kosten. Wanneer je een bank in de woonkamer zou willen zetten, zo naast de eettafel, dan kom je al in de problemen. En ik wil er wel een tijdje in blijven wonen, zonder me te hoeven ergeren aan dit soort zaken. Gek is de man die in Amsterdam wil gaan wonen.