nachtgedachten

Heb je ooit een hulpmiddel gebruikt tijdens de sex?
Nog enigszins naar adem zoekend keek ze me van bovenaf aan en legde een vinger op mijn mond. ‘Niet vragen, dat is helemaal nergens voor nodig.’ Het glinsterende zout likte ik van haar borsten. ‘Maar ik heb er wel enorme trek van gekregen.’ Langzaam voelde ik me uit haar gaan, wat mijn rug deed krommen. Ze gooide me een keukenpapiertje toe.

‘Het is wel wat zacht geworden, maar dat is hij daar nu ook nog.’ Met haar vinger maakte ze een donkerbruine streep op mijn voorhoofd en glimlachte. Het ijs voelde warm aan. Ze schrok even van de koude handen, die haar buik verkoeling brachten, maar liet me verder gaan. Verder naar beneden.

‘Wat was je van plan daar te gaan doen?’ Haar gniffelende stem deed me haar van tussen haar dijen vandaan aanstaren en zo kreeg ik de volle laag zacht ijs in mijn gezicht gegooid. Met mijn tong likte ik de chocola van mijn neus en lachte, dat dit oorlog betekende. Ze vluchtte daarop de keuken in, maar kon de klodders niet allemaal ontwijken.

‘Durf je wel, tegen zo een onschuldig klein meisje.’ Haar ogen loensten allesbehalve onschuldig. Een koude hand voelde of ze daar nog steeds met tweeën waren, de andere legde ze op mijn borst en duwde me gedwee naar beneden. ‘Als klein kind maakte ik altijd kleine torentjes van ijs,’ met haar ijzige handen masseerde ze er weer leven in, ‘en hapte die dan in een keer naar binnen.’ Dat was ze duidelijk nog niet verleerd.

Zou je overwegen om (opnieuw) een hulpmiddel bij de sex te gebruiken?
Vooraf moet je niet na gaan denken, dat je de troep die je gaat maken, ook nog eens moet gaan schoonmaken. We zijn de volgende dag nog uren bezig geweest de keuken van ijs en honing te ontdoen. Hadden we het anders niet gedaan? Doe niet zo gek, natuurlijk niet.

Wat is je meest ondeugende fantasie/kinky wens?
Al de kaarsen rondom het bed zijn door hem met ene lucifer aangestoken. Ze dooft de vlam in haar hand, kijkt hem opgewonden aan en reikt hem de lucifer met open handen aan. Om haar ene pols wikkelt hij een sjaal en maakt deze vast aan de bedspijlen. De andere hand houdt ze boven een kaars. Een beetje pijn is fijn, is een uitdaging. Met zijn voorhoofd raakt hij haar hand aan, kust deze bijna niet en wikkelt hier een andere sjaal om de pols. Plagend komt haar tong naar buiten, haar dijen nodigen hem naar binnen. Hij zoent haar.

Langzaam pakt hij een van de kaarsen en laat langzaam en voorzichtig het vet op haar borsten druipen. Er gaat een siddering door haar lichaam. Hij kijkt haar aan, ze geeft hem een knipoog. Trager laat hij de kaars over haar dwalen, ze laat een zucht bij elke druppel.

‘Neem me,’ fluistert ze ademloos, ‘nu.’ Hij neemt de vlam tussen zijn vingers en legt de kaars op het bord neer. Haar benen dwingen hem haar diep binnen te dringen. ‘Zo ja, nog heel even.’ Ze wil hem aanraken, maar ze is gebonden. Ze wil zijn tong voelen, maar hij is daarvoor te ver weg. Het enige dat ze nu nog wil, is hem zo diep mogelijk voelen komen.

Ze verstevigt haar grip en beveelt hem zachtjes niet meer te bewegen. Met haar voeten pakt ze een brandende kaars en beweegt deze langzaam omhoog. ‘Rustig maar, ik weet wat ik doe.’ Hij voelt de vlam rakelings langs zijn lichaam gaan. Wanneer hij het kaarsvet over zijn rug voelt druipen, moet hij zich overgeven. ‘Je was er bijna en nu voel ik je helemaal.’

Van wie heb je dit Catch the Dildo-stokje gekregen?
Het stokje heb ik gekregen van Aukje, omdat ik nieuwsgierig geworden was waar dat zoemende geluid vandaan kwam.

Aan wie geef je de dildo door?
Doorgeven doe ik de dildo niet. Hij staat hier op het besneeuwde balkon, waar mevrouw Sannet en mejuffrouw Pebbles hem kunnen ophalen voor eigen gebruik. Als ze dat willen.

Toffe Karin heeft een stokje doorgegeven, hoe zou ik haar iets kunnen weigeren…

Wat is de totale grootte aan muziekbestanden op je computer?
Dat zal ongeveer 90 gigabyte zijn.

Wat is je laatst gekochte cd?
The earth is not a cold dead place - Explosions in the Sky

Wat is het laatst geluisterde nummer voor je dit bericht las?
Tina Vieri - Laïs

Geef 4 nummers door die je heel vaak luistert of die veel voor je betekenen.
Duk koo kim - Sun Kil Moon
Dit epische nummer is geschreven in de tijd van de Red House Painters, de oude band van Mark Kozelek en is een kwartier lang melancholie. Melancholie in de betere betekenis, daarbij kun je denken aan bijvoorbeeld het latere werk van Talk Talk en Songs:Ohia. Meeslepende en trage muziek waar een enigszings zeurende stem overheen zingt. Zolang ik niet naar de tekst luister, doet dit nummer me denken aan de lome zondagavonden in Texas. Aan de trage dagen voor de drukte van alledag zijn bezit weer nam van de mensen.
Dit nummer wordt overigens gebruikt in een commercial voor de Volvo.

Fade into you - Mazzy Star
Aan Natalie Merchant moest ik denken, toen ik dit nummer voor de eerste keer hoorde. De stem van de verlegen Hope Sandoval weet eenzelfde gevoel over te brengen en haar teksten zijn even raadselachtig. Vorig jaar heb ik haar mogen zien optreden in de Paradiso en zijzelf bleek al even mooi te zijn als haar bijna timide liedjes, die een mengvorm zijn van folk en rock. Ongeveer zoals 10.000 Maniacs, maar dan iets psychedelischer. Dit nummer is er een om verliefd op te worden, dat toch wel.

First breath after a coma - Explosions in the Sky
Iemand liet me ooit een nummer horen van de Canadese groep Godspeed You Black Emperor! en ik was onmiddelijk verkocht. De lang uitgesponnen instrumentale nummers, die rustig begonnen en in golven naar een geweldige climax toewerkten, leken een kunstje te zijn, maar het werkte toch elk nummer opnieuw. ‘Dus dit is postrock?,’ vroeg ik. Een instemmende glimlach kwam me tegemoet.
Explosions in the Sky is een vreemde eend in deze bijt, omdat de nummers van deze Texaanse band een duidelijkere rockstructuur hebben dan de composities van hun Canadese collega’s. Wanneer je dit nog niets zegt, denk dan aan de nummers als een kruising tussen het oude Pink Floyd en het nieuwere werk van Porcupine Tree. Dit nummer van het nieuwe album doet je precies zo voelen als de titel aangeeft, luister maar eens naar de live-versie.

Can’t be sure - The Sundays
De BBC had in 1989 een programma van een kwartier, waarin ze de nieuwe videoclips van dat moment draaiden. Daar kwam op een zeker moment ook de videoclip van een nieuwe band voorbij, die zich The Sundays noemden. De videotape moet op een gegeven moment wel stuk gegaan zijn, zo vaak hebben we de videoclip willen bekijken. Het nummer zelf is een heerlijk lichtgewicht, maar de mooie stem van Harriet Wheeler geeft het net even iets meer dan dat.

Aan welke 5 personen geef jij het stokje door en waarom?
Mavrtje, Dwaallichtjes, Miss Pebbles, Rex Vitum, en Daxxon. Waarom? Omdat ze een leuk log hebben, fijn schrijven of een fijne collega zijn geweest en ik nieuwsgierig ben of ze de vragenlijst zullen invullen.

Als een boemerang keerde het stokje hier terug, Mavrtje stelde de volgende vragen aan Jesca en mij:

Vraag 1:
Wat is je meest rampzalige vakantie ooit en waarom? Antwoorden met minimaal 40 woorden en vooral de details niet vergeten.
Het was niet echt rampzalig te noemen, omdat we een fantastisch weekend hebben gehad. Maar het vele lopen door de nauwe straatjes en langs de vele prachtige oudheden eiste een tol. De zaterdagmiddag kon ik nauwelijks meer lopen, door de vele blaren. Nergens waren blaarpleisters te koop, maar iemand kwam te hulp en kon de blaren vakkundig doorprikken. Rome is een van de mooiste steden van Europa, maar de volgende keer neem ik mijn voorzorgsmaatregelen.

Vraag 2:
Hoeft Bernard niet binnen 30 dagen te overlijden en waarom?
Koningsgezind kun je me moeilijk noemen, maar er echt tegen ben ik nu ook weer niet. Daar wijk ik waarschijnlijk niet al te veel af van wat de meeste andere Nederlanders denken. Bij Bernhard moet ik immer denken aan een overspel plegende en omkoopbare playboy met een voorkeur voor eigenrichting, die zijn vrouw krankzinnig schijnt te hebben willen verklaren. Arme Juliana, denk je dan onwillekeurig. Maar in die dertig dagen respijt zou hij kunnen genieten van Kokkie en hebben de stratenmakers in Delft nog niet helemaal het idee, dat ze al het werk voor niets gedaan hebben. Dat gezegd hebbende, mag hij van mij in alle gezondheid honderd worden.

Vraag 3:
Wat was er eerder: terrorisme of president Bush?
De ene holbewoner sloeg de ander met een grote tak of bot neer en zo is de terreur begonnen. Nodeloos excessief geweld is van alle tijden, alleen lijkt het steeds dichterbij huis te komen. Misschien kunnen we er beter aan wennen een risico te lopen, dan er bevreesd door te geraken.

Het orakel van Amsterdam heeft Pascal en mij opgedragen drie vragen te beantwoorden, waaraan ik hierbij met blijdschap voldaan heb.

1. Wat is je favoriete televisieserie, welk personage uit die serie zou je willen zijn en waarom?
Vrouwen zijn niet de vijand. U had al begrepen, dat ik wel eens lekker wilde provoceren. Half gelukte poging, geloof ik. Iemand vertelde me begin deze week, dat jongens de woorden van een meisje vaak te letterlijk nemen en dat dat juist tot problemen leidt. Dat er achter een woordenstroom nog een andere woordenstroom schuil gaat. Dat juist die vertelt, wat ze eigenlijk had willen zeggen. Kan zijn, maar jongens doen dat niet minder. Ook wij zeggen de dingen wel eens impliciet.

Maar goed, dat was niet de vraag van Aukje, al hangt het wel samen met mijn antwoord. De personage, die ik zou willen zijn, is namelijk een op de eerste aanblik gemoedelijke en vriendelijke man. Hij vindt alles wel best en als iets gedaan moet worden, iemand geholpen of iemand getroost, dan is hij degene die daar meestal zorg voor draagt. Zo op het eerste oog niet al te opvallend, maar iedereen is toch altijd weer blij, dat ook hij er is. En is hij niet een van de belangrijkste steunpilaren voor Lorelai, waardoor zij niet al te radeloos wordt? Hij heeft een al te groot hart, zijn naam is Luke Danes en hij is de eigenaar van het koffiehuis in The Gilmore Girls.

2. Stel dat je bent opgegroeid op een veeboerderij in een gehucht in Friesland. Het huis rook naar koeien, schapen en geiten. Af en toe werd je overmand door de geur van de varkensboerderij van de buurman links en de kippenboerderij van de buurman rechts. Van elk dierengeurtje is een aftershave gemaakt. Welke zou je kiezen? En van welke boerderij zou je graag boer willen zijn? Motiveer je antwoord.
Voor jaren bracht de familie de zomer immer door in de kop van Noord-Holland, dus de geuren van een boerderij zijn mij in het geheel niet vreemd. Al associeer ik ze natuurlijk wel meer met plezante dingen, dan met het harde werken, dat de realiteit is voor alle boeren in den lande. Om nog maar te zwijgen van alle regels en rampen, waardoor het voor een merendeel van de boeren onmogelijk gemaakt wordt, het hoofd boven water te houden. Maar daar heb ik dan weer alles over gehoord, tijdens het veldwerk voor mijn studie. Ze zeggen, dat boeren stugge mensen zijn. Maar als ze dan eenmaal op de spreekstoel zitten, dan gaan ze er ook niet al te snel vanaf. Maar ik dwaal af.

Aukje vraagt mij te kiezen tussen een eau de vache, een eau de brebis, een eau de chevre, een eau de poule en een eau de cochon. Bij geurwater heeft het altijd meer om beleving dan om de daadwerkelijke geur gegaan. De idee van het dier, hoe iemand dat dier inbeeldt met de daarbij behorende eigenschappen, zijn dan veel belangrijker. Ondanks films als Babe en Chicken Run zijn beide diersoorten toch vrij anoniem gebleven in de beleving van de meeste mensen. Varkens worden bijkans nog steeds verbonden aan lui en vet, waar bij kippen toch vooral aan onrust en lichtzinnigheid gedacht wordt. Niet bepaald dieren dus, waar je de boer mee op kunt als vertegenwoordiger van een aftershaveproducent. Ondanks dat schapen en geiten ook melk produceren, wordt in Nederland daarbij vooral aan de koe gedacht en daarom zou ik een koeiengeur beter vinden passen bij een bodymilk of zo een lotion voor de gevoelige huid na het scheren. Resten ons de schaap en de geit, waarvan de schaap voor mij persoonlijk de meest uitgesproken geur heeft. Het punt is alleen, dat de schaap natuurlijk gezien wordt als een volgzaam dier, een weerloos schepsel hulpeloos zonder de herder. Geiten worden dan toch meer als ondeugend gezien, dat ze soms toch net niet binnen de groep passen. Een aftershave moet dat toch wel een beetje hebben, dat het net een beetje afwijkt van het gemiddelde.

Als ik opgegroeid zou zijn op een boerderij, zou ik me daar totaal niet druk over gemaakt hebben. Ik ben dan wel opgegroeid in de stad, maar ook daar ben ik niet zo met mijn uiterlijk bezig. Dat ik dan anders zou ruiken dan mijn klasgenoten en vrienden, dat moeten ze dan maar begrijpen. ‘kZou dat echt niet verbergen gaan. De vraag is natuurlijk, zou ik vandaag de dag nog wel boer willen zijn. Stel dat iemand mij dat aanbod zou doen. Ik zou helemaal in het boerenbedrijf ingewerkt worden en ook vanuit de overheid komt de geruststelling dat de veeteelt niet langer zo tegengewerkt wordt en bij rampen eerder geholpen wordt op een verantwoorde en niet zo paniekerige manier als in het verleden. Dan zou ik eerst vragen of degene wel goed bij zijn hoofd is, om mij dat te gaan vragen. Maar degene blijkt overtuigd te zijn van mijn kunnen, dan zou ik toch kiezen voor het gemengde bedrijf, waar ik dan volgens de vraag van Aukje opgegroeid ben. Tja, en waarom? Geen van de dieren is me minder lief, dus ben ik bang dat het dan vooral een economisch verhaal zal zijn. Dat klinkt kil, maar het lijkt me dat een boerenbedrijf niet al te romantisch bekeken moet worden. Zoals ik in het begin al schreef te geloven, het is hard werken. Al blijft er de liefde voor de dieren, anders hou je het waarschijnlijk niet vol.

3. Je mag op bezoek komen bij Aukje, het orakel van Amsterdam. Welke vraag zou je haar willen stellen en wat hoop je dat ze je antwoordt of voor advies meegeeft?
Mijn vraag zou zijn te vragen hoe u vaart, vrouwe Aukje en ik hoop te horen, dat het u goed vaart. Het is een fijn gevoel te weten, hoe het met de ander gaat. In het bijzonder orakels worden maar zelden gevraagd hoe het hen vergaat, terwijl ze dag in en uit overstelpt worden met andermans problemen. Daar ik slechts een vraag aan u stellen mocht, is mijn offerande hierbij de uwe. Het ga u goed, orakel van Amsterdam. Moge liefde en vrede met u het pad bewandelen.

1: Voor wie koopt U het liefs cadeautjes?
Niets vind ik leuker dan om cadeautjes te geven aan de mensen om wie ik geef. Dat klinkt misschien heel klef, maar het is zo leuk. Ontvangen is een heel ander verhaal. Dan trek ik een beteuterd gezicht en vraag me oprecht af, waar ik dat dan in hemelsnaam aan verdiend heb. Weet me er dan meestal geen raad mee, en wil dan iets terug doen. Schijnt niet de goede reactie te zijn. Met kaartjes heb ik dat probleem dan weer niet, die ontvang ik graag.

2: Welk merk wasmiddel gebruikt U meestal?
Loop ik even naar de badkamer voor U: AH Utra Wasmiddel, Robijn Black Velvet, Robijn Optimal Color, Biotex Handwas & Inweek, Biotex Vlekkendepper en AH Wasverzachter Meibloesem.

3: Wat voor schoenen draagt U het liefst?
Mijn voeten hebben een beetje moeilijke maat (zevenenveertig), dus mijn keuze is een ietwat beperkt. Maar het liefst draag ik instappers of een paar classic Puma’s in zwart met witte strepen. De eerste zijn zo heerlijk comfortabel en je trekt ze ook zo makkelijk uit, de tweede zitten en staan goddelijk (en dat is heel wat voor dat stel rijnaken onderaan mijn benen) en zitten nog beter. Die twee dus. Hierbij moet ik wel verraad plegen aan de edele strijd van heer Wasbeer, want daar passen slechts zwarte sokken. En niet altijd, maar wel met plezier, mijn paar veiligheidsschoenen van Dr. Martens. Met grijze wollen sokken van de Hema, maar dat spreekt voor zich. Dat mag ik tenminste hopen…