nachtgedachten

(tekst & poster © De Bonebakkerblog) Nee hoor, met lurken is helemaal niets mis. Ik ben erg blij met al die mensen die in stilte mijn weblog lezen. Natuurlijk, het is nog leuker om reacties te krijgen, maar bovenal geldt: vrijheid blijheid. Er zijn al genoeg verplichtingen in het leven.

Maar zojuist is de Nationale Ontlurkingsweek 2008 begonnen. Daarom wil ik iedereen die dit leest vragen om zichzelf voor één keer kenbaar te maken door een reactie te plaatsen. Gewoon omdat ik nieuwsgierig ben wie hier zoal komen. Je hoeft niet veel te zeggen, desnoods schrijf je alleen je voornaam op. En om misverstanden weg te nemen: je hoeft geen account te hebben om een reactie te kunnen plaatsen.

Ik ben heel benieuwd wie mijn lurkers zijn. Zitten er vrienden bij? Familieleden? Collega’s? Bekenden uit een grijs verleden? Exen? Onbekenden die bij toeval mijn weblog hebben ontdekt? Beste lurker, je zou me een groot plezier doen als je voor één keer mijn nieuwsgierigheid bevredigt. Dan laat ik je daarna weer onbekommerd in stilte genieten van mijn blogs en van de reacties daarop.

P.S. Misschien willen bezoekers die wél geregeld reageren de lurkers een beetje aanmoedigen door ook een berichtje achter te laten…

Grote onbekende - Bernlef

En altijd die twee vogels aangestipt in het blauw
als roetvlokjes wegzeilend van eeuw naar eeuw

Altijd die twee vogels; met minieme wieken
schragen zij de hemel, dragen of slepen de wolken.

Altijd hebben mensen omhooggekeken
en daar van alles gezien

Nu de lucht leeg is, het landschap verlaten
hebben de twee vogels het rijk alleen

Ik kijk ze na, vliegend in stilstand
knipperen mijn ogen met ze mee.

Verschenen in: Kiezel en traan, 2004

Völuspá: 65

Þá kemr inn ríki
at regindómi
öflugr ofan,
sá er öllu ræðr.

Verschenen in: Edda (Middeleeuwen)

The arrow and the song - Henry Wadsworth Longfellow

I shot an arrow into the air,
It fell to earth, I knew not where;
For, so swiftly it flew, the sight
Could not follow it in its flight.

I breathed a song into the air,
It fell to earth, I knew not where;
For who has sight so keen and strong,
That it can follow the flight of song?

Long, long afterward, in an oak
I found the arrow, still unbroke;
And the song, from beginning to end,
I found again in the heart of a friend.

Verschenen in: The Belfry of Bruges, 1845.