grote onbekende
Grote onbekende - Bernlef
En altijd die twee vogels aangestipt in het blauw
als roetvlokjes wegzeilend van eeuw naar eeuw
Altijd die twee vogels; met minieme wieken
schragen zij de hemel, dragen of slepen de wolken.
Altijd hebben mensen omhooggekeken
en daar van alles gezien
Nu de lucht leeg is, het landschap verlaten
hebben de twee vogels het rijk alleen
Ik kijk ze na, vliegend in stilstand
knipperen mijn ogen met ze mee.
Verschenen in: Kiezel en traan, 2004
Plaats een opmerking