Voor 4 personen
- olijfolie
- 400 gr pasta
- 4 kleine sjalotjes
- 225 gram champignons
- 1 blik gepelde tomaten
- 500 gr rundergehakt
- 2 bolletjes mozzarella
- nootmuskaat
- zout
- peper
Smeer de ovenschaal in met olijfolie.
Verwarm de oven voor op 220° celsius. Zet het rooster iets onder de helft in de oven.
Snipper de sjalot, snijd de champignons in plakjes, snijd de mozzarella in plakjes.
Kook de pasta volgens de aanwijzingen op de verpakking. Verhit olijfolie in de koekenpan. Fruit de sjalotsnippers. Voeg nu wat nootmuskaat naar smaak toe en doe het gehakt in de pan. Bak dit rul.
Laat de pasta in een vergiet uitlekken.
Voeg de champignons toe met peper en zout naar smaak toe aan het gehaktmengsel en roer het geheel goed om. Voeg de tomaten toe.
Doe de pasta in de ovenschaal en giet hier het gehaktmengsel over. Verdeel de plakjes Mozzarella over de schaal.
Zet de ovenschaal in de oven en laat het ongeveer twintig minuten garen. Kijk vooral of de mozzarella goed gesmolten is, dan is het gerecht namelijk klaar.
Bron: Jeanne Doomen
Ik stond achter hem en legde mijn arm strak rondom zijn nek. Rustig ademhalend vroeg ik hem genade. Op zijn weigering trok ik mijn onderarm in één beweging naar achter. Hij was uit balans geraakt en viel op de grond van het speelkwartier. Met mijn knie ontnam ik hem de adem door deze op zijn borst te plaatsen. Nogmaals bad ik hem genade. Hij fluisterde, dat ik het niet waard was en dat hij haar de volgende keer op precies dezelfde manier zou behandelen. Mijn knie schoot in reflex naar zijn adamsappel. Hij bad mij mijzelf te verliezen.
Vanavond moest ik na het zien van The Brave One aan dit voorval denken. Zou ik weer de gerechtigheid willen zoeken in wraakzucht? Met de gedachte spelen de dader iets aan te willen doen, wanneer een geliefde onteerd is? Daadwerkelijk verder gaan dan denken alleen? Getergd zou ik moeten zijn, tot het bot getergd, maar tot mijn eigen ontzetting moest ik bekennen de vraag nog steeds positief te kunnen beantwoorden.
Wyoming - Rob Schouten
‘t Is nacht vandaag. Ik ga uit rijden en uit angst.
Gedachten muiten, niet nieuwsgierigheid naar zichzelf,
of moet ik god geloven? mijn gezin verlaten?
Maar heilloze verwarring sticht het pompstation
met zijn verhelderend assortiment! Ik ga
de vrouw niet wurgen in de plaatselijke krant
noch het motel met een sexy studente in.
Op eindeloze vlaktes kan ik weinig kwaad.
Hoor! Hoor!: er is weer iemand die zij zitten laat,
eens moet verstrengelen maar afgelopen zijn.
Hoe alles. Hoe eenvoudig met veel moeite moet
wat automatisch gaat en hoe ik verken
dat ik intussen ooit was die ik ben.
Verschenen in: Bij Bewustzijn, 1996