nachtgedachten

Ecce homo - Hagar Peeters

Misschien is hij de onwettige kruising van een duivel
met een engel, staat hij met zijn ene been in de aarde
en met zijn armen in de wolken, heeft hij de pornografie
uitgevonden en ligt hij nu ergens pluizig te slapen.

Misschien schiep god hem in een vlaag van zelfspot
op een vergeten negende dag en lachte hij niet
omdat het goed was wat hij zag maar wel kenmerkend
en voor zijn tweeslachtigheid bijzonder trefzeker.

Misschien blaast hij onze laatste adem vol troost
en voorspelt hij de liefde eeuwigdurendheid
terwijl hij gaapt met de goedaardige wrede en altijd
aanwezige glimlach van een omgekeerde
Mona Lisa rond zijn mond.

Ergens snorkelt hij in deze of gene Egeïsche zee,
snuift boslucht op, martelt katten dood, schrijft
kronieken vol sprookjes, souffleert presidenten
en rookt zich kruitdamp en microben in.

Misschien is hij het beste van wat er van hem
viel te maken: geboren uit een eerzuchtig toeval
en ondanks de nazorg van de evolutie
onvoltooid gebleven, van alles nog het meeste
sterveling.

Verschenen in: Lof der zotheid, 2001.