over het rekken van de tijd
Over het rekken van de tijd 1 - Eva Gerlach
Zij draagt haar haar in vlechtjes, het mag niet
losvallen. Om haar heen is de lucht dikker
dan ergens anders. Bomen wachten met hun blad
tot zij voorbij is. Onbeslist en stil
houdt zij haar armen om haar hals geslagen
wanneer wij naar haar lievelingseten vragen.
Er is iets zwarts met haar, zij wil
lijkt het de hele dag in schaduw staan
dat de kou die zij bij zich koestert niet
uit haar vandaan zal gaan.
Verschenen in: In een bocht van de zee, 1990
Plaats een opmerking