stoofperendrop
Nu moet u de afgunst van de Friezen voor het westen, en dan met name voor de hoofdstad, altijd met een korrel zout nemen. Anders zouden er immers meer Friezen nog daadwerkelijk in voornoemde noordelijke provincie wonen, nietwaar?
Hoe kwam ik hier ook alweer op? Oh ja, de heer J. Douwenga en consorten heeft weer een ‘ouderwets lekker’ dropje onze kant doen opkomen. Dit keer is het, u raadde het waarschijnlijk al, de Stavorense Stoofpeertjes Drop. Dit zou stevige volzoete drop moeten zijn met de karakteristieke smaak van in rode bessensap gestoofde peertjes.
Nu hebben Gieser Wildeman natuurlijk helemaal geen bessensap nodig om de rode kleur te bekomen, maar dat terzijde. Mensen willen nu eenmaal vals spelen. Deze drop zou dus de smaak van stoofperen moeten hebben. Helaas heb ik die, na de halve doos van deze tamelijk onsmakelijke drop geprobeerd te hebben, nog niet kunnen waarnemen.
Nieuwsgierig naar de reden hiervoor heb ik de ingrediëntenlijst op de verpakking gelezen en wat zat er zoal in dit dropje: suiker, glucose-fructosestroop, Arabische gom, gemodificeerd zetmeel, gelatine, zoethoutwortelextract, salmiakzout, gerstemoutextract, aroma’s, voedingszuren, kleurstoffen en glansmiddel. Behalve dat dit dropje overduidelijk niet geschikt is voor vegetariërs, niet smaakt naar stoofperen, is er dus ook geen enkele stoofpeer gebruikt bij de vervaardiging van dit dropje.
Op de achterkant van de verpakking van dit nieuwe ‘Oldtimer’-dropje beklaagt de heer J. Douwenga zich, dat hij tijdens het jaarlijkse zoetwarencongres te Amsterdam op 18 oktober 1951 tijdens een lunch ter ere van hem slechts liflafjes geserveerd kreeg door de kortgerokte jongedames (dat meneer Douwenga zich dit detail weet te herinneren, geeft toch wel te denken). Een hoofdpijn veinzend, maakte dit heerschap voortijdig de overtocht naar Stavoren, alwaar hij in een Friese herberg draadjesvlees met stoofperen voorgeschoteld kreeg.
De kinnesinne tegenover de hoofdstad is een nogal populair tijdsverdrijf geworden, waar de reden daartoe mij nogal duister is. Ook bij deze door onze gastvrije Amsterdamse vrouwen klaarblijkelijk opgegeilde Fries is de reden voor de tirade tegen onze hoofdstad mij een volkomen raadsel. Ik bedoel, de firma Zegsman en zonen geeft hem een gratis lunch, die hij onder valse voorwendselen voortijdig verlaat. En dan vertelt hij doodleuk op de verpakking van zijn nieuwe drop, dus niet in het gezicht van de dames en heren van Zegsman en zonen, de ware reden: de gratis maaltijd was hem te min. De man die ons nu stoofperendrop zonder stoofperen probeert te verkopen was een gratis Amsterdamse maaltijd ter ere van hem te min. Zo zout had ik ze nog niet geproefd.
Maar misschien moet ik de afgunst van de Friezen voor de hoofdstad met een korrel zout nemen. Anders zouden er immers meer Friezen nog daadwerkelijk in voornoemde noordelijke provincie wonen, nietwaar?
Liesan schreef:
of de achterkant van zo’n dropdoosje, ik bedoel met dat zout, en dan maar meteen een heel pak ervan
¶ Gepubliceerd op donderdag 23 november 2006 om 17:44 citeer
Erwin schreef:
Dan zeg ik je hebt geen smaak met je tamelijk onsmakelijke drop. Ik proef overduidelijk Stoofpeertjes met een vleugje kaneel/zoethout. Deze dropjes zijn werkelijk waar HEERLIJK!!! Een stuk beter dan die zwart witte vogeltjes die niet te vreten waren.
¶ Gepubliceerd op donderdag 25 januari 2007 om 17:06 citeer