marine
Marine - Peter Ghyssaert
De avond tingelt als een theehuisje aan de horizon; maar de stormen daarachter, het versplinteren van hout en de wrakken die elkaar angstig opduwen in de haven.
Kom, wij maken een wandeling langs dit troebele water vol wier dat zinkt als lood; nu erven wij een rust die van de hele aarde schijnt te komen. Maar de schreidende stem en de verre deur die open zwaait in het landschap; en het trillen van de wind die ons naar het zandkasteel brengt.
En wij, luisteren als twee kinderen; kleiner wordend, verdwalend met het koude, schitterende speelgoed van elkaars gezelschap.
Verschenen in: Kleine lichamen, 2005.
Plaats een opmerking