rapsodie
Rapsodie - Chris Honingh
Elk woord vervoert een zekere gedachte
op rommelige wielen, hotsebotsend door
een maanloze nacht. De stad is doof, van
hieraf lijken de straten merkwaardig hol.
De tram is leeg, in de leren banken zitten
winkelhaken. Hij droomt een dag vooruit
en ziet zich ’s avonds al de deuren sluiten;
hij kust zijn kind te rusten, de hond ligt
ook al in zijn mand. Maar eerst moet alles
nog gezegd in allerhande formuleringen,
syllabes die van mond tot hand bewegen.
Ondanks de tramgeluiden dringt de stilte
tot hem door en als hij uitstapt ontdekt hij
pas waar hij zich dan sprakeloos bevindt.
Verschenen in: Reis naar Vallentgot, 2000.
Plaats een opmerking