Op deze dag zo grijs als haring schrijf ik je een brief waarin het waait
en meeuwen door de wind gedragen cirkels maken in de haven
touwen ijzer hout en letters blauw en wit en netten tonnen plastic
zakjes palen containers apparaten waar ik niks van snap masten
vlaggen ramen schepen overal vandaan overal geweest en ik hoef
nergens om te vragen. Alles is hier al
en jij kent de zee jij vaart op haar jij vecht met haar om wat zij missen
kan - elk schip dat hier nu ligt wordt een schip waar jij op was elke
meeuw die hier nu vliegt een meeuw die jij ook zag en ik hou van
jou geloof ik en ik weet het trouwens zeker maar wat ben ik blij dat jij
al een beminde hebt want alles is hier al en ik hou zo van verlangen
en ik hou zo van alleen zijn en ik hou zo van het denken dat het zou
kunnen als het kon.
Verschenen in: Het moest maar eens gaan sneeuwen, 2003
Ved Rundarne (1860) - Aasmund Olavsson Vinje (1818-1870)
No ser eg atter slike fjøll og dalar
som deim eg i min fyrste ungdom såg,
og sama vind den heite panna svalar;
og gullet ligg på snjo, som fyrr det låg.
Det er eit barnemål, som til meg talar,
og gjer’ meg tankefull, men endå fjåg.
Med ungdomsmini er den tala blandad:
Det strøymer paa meg, so eg knapt kan anda.
Ja, livet strøymer paa meg som det strøymde
når under snjo eg såg det grøne straa.
Eg drøymer no, som fyrr eg altid drøymde,
når slike fjøll eg såg i lufti blå.
Eg gløymer dagsens strid, som fyrr eg gløymde
når eg mot kveld af sol eit glimt fekk sjå.
Eg finner vel eit hus som vil meg hysa,
når soli heim til notti vil meg lysa.
Alt er som fyrr, men det er meir forklårat,
so dagsens ljos synest meire bjart,
og det som beit og skar meg so det sårat,
det gjerer sjølve skuggen mindre svart;
sjølv det som til at at synda tidt meg dårat,
sjølv det gjer’ harde fjøllet mindre hardt.
Forsonad’ koma atter gamle tankar:
det sama hjara er, som eldre bankar.
Og kver ein stein eg som ein kjenning finner,
for slik var den eg flaug ikring som gut.
Som det var kjæmpur spyr eg kven som vinner
af den og denne andre håge nut.
Alt minner meg; det minner, og det minner,
til soli burt i snjoen sloknar ut.
Og inn i siste svevn meg eigong huggar
dei gamle minni og dei gamle skuggar.
Pel de bananen en snij ze diagonaal in grove stukken. Verdeel de bananen over de souffléschaaltjes, strooi er de suiker overheen en overgiet dit met de kokosmelk.
Bak het toetje 15 minuten in de oven, totdat de bananen zacht zijn geworden. Haal de souffléschaaltjes uit de oven en strooi er de vlokken overheen.
