straat
Een man wilde niemand verdrietig maken - Toon Tellegen
Een man wilde niemand verdrietig maken,
dat nooit!
liep haastig rond, klampte iedereen aan:
‘maak ik u verdrietig,
en u?’
Onder platanen in lange lanen, in donkere stegen,
in een miezerige regen.
De avond viel.
‘En u?
en u?’
Hij zakte ineen,
riep nog één keer ‘En u?’ en zweeg,
en uit zijn hoofd steeg betovering op, karmozijnen en ultramarijne…
‘Nee! U maakt ons niet verdrietig!’
Blauwe lakeien in gouden livreien droegen hem zingend weg,
sloegen met karwatsen naar het verdriet
en een vrouw huilde.
Verschenen in: Als we vlammen waren, 1996.
Mieke schreef:
Zo bijzonder, die gedichten van Toon Tellegen!
¶ Gepubliceerd op dinsdag 22 augustus 2006 om 22:00 citeer
Catharina schreef:
prachtig zeg
¶ Gepubliceerd op woensdag 23 augustus 2006 om 14:03 citeer