woord
Spreuk bij het werk - Ida Gerhardt
Als ik nu in dit land
maar wat alléén mag blijven,
dan zal de waterkant
het boek wel voor me schrijven.
Dit is wat ik behoef
en hiertoe moest ik komen,
het simpele vertoef
bij dit gestadig stromen.
Het water gaat voorbij,
wiss’lend gelijk gebleven, -
het heeft stilaan in mij
een nieuw begin geschreven.
Ik weet met zekerheid,
hier vind ik vroeg of later
het woord dat mij bevrijdt
en levend is als water.
Verschenen in: Het veerhuis, 1945.
Mieke schreef:
Mooi!
¶ Gepubliceerd op dinsdag 14 februari 2006 om 22:59 citeer