fluweel

Wiegeliedje voor de geliefde - Paul van Ostaijen

Dat trage zich toevouwen je oogleden,
te dragen het loom fluweel van onze nacht.

Onze dag is geweest als bange blanke vazen, die waren blij
de bloemen van ons liefdespel te scharen rei aan rei.

Nu zal je slapen, mijn teergeliefde kind,
want morgen moet je de ogen openen: ‘n zeer fris blad dat beeft in
        morgenwind.

Nu zal je slapen, mijn zachte kind, in de kuil van je haren;
straks is het dag, dan moeten wij weer tuilen lezen gaan

Morgen zal er uit het Oosten ‘n koning komen, met nieuwe
        bruidskleren voor ons beiden;
hem zullen wij, arm in arm, als kinderen in het woud, verbeiden.

Knijp nu je ogen dicht, mijn luie luipaard
en strek je heupen naar je lust. Ach du,… du.

Verschenen in: Het Sienjaal, 1918

Miwian: Dichters op Dinsdag

abrikoos- en sinaasappelpudding

Voor 4 personen

  • 200 gr dessertrijst
  • 600 ml melk
  • flinke hand gemalen nootmuskaat
  • 1 eetlepel heldere honing
  • 140 gr gedroogde abrikozen
  • schil en sap van 1 sinaasappel
  • 4 eetlepels kwark
  • handje geroosterde amandelschaafsel

Doe de rijst, melk en nootmuskaat in een grote schaal, welke geschikt is voor de magnetron. Dek deze af met magnetronfolie en prik de folie enkele malen in. Zet deze in de magnetron en kook voor 5 minuten op 800 Watt. Roer goed door en laat de schaal 1 minuut staan, waarna deze nog 6 minuten in de magnetron op 800 Watt moet koken of totdat de rijst gekookt is en alle melk opgenomen. Haal de schaal uit de magnetron en laat deze nog 2 minuten rusten.

Doe de honing, abrikozen en het sinaasappelsap in een andere schaal, welke ook geschikt is voor de magnetron, en kook deze 1 minuut op 800 Watt, totdat de abrikozen het vocht opgenomen hebben. Roer de abrikozen, kwark en een handje sinasappelschillen door de rijst.

Serveer onmiddelijk in kommen, besprenkeld met het amandelschaafsel, nog wat sinaasappelsap en honing naar smaak.

venster

Conservatorium - Bernlef

De ramen van het conservatorium staan wijd open
daarbinnen vergrijpt iemand zich aan eeuwenoude gevoelens
de vleugel jammert en klaagt

In het park scheren zwaluwen het gras
oogsten wind en insecten

Hoe te leven? Voor wat?
Grote vragen waarop kleine antwoorden passen
zo precies als deze zwaluwen die geven

Iemand daarbinnen houdt plotseling op met spelen,
vloekt en slaat zijn vleugel dicht.

Verschenen in: Kiezel en traan, 2004.

Miwian: Dichters op Dinsdag

quiche met geitenkaas en gedroogde tomaatjes

Voor 4 personen

  • 5 eieren
  • 2 dl crème fraîche
  • 2 dl kookroom
  • 2 el geknipte bieslook
  • 4 gedroogde tomaatjes, in reepjes
  • 1 teen knoflook, geperst
  • zout
  • peper
  • 5 plakjes deeg voor hartige taart, ontdooid
  • 225 gram harde geitenkaas
  • 8 kerstomaatjes, gehalveerd
  • quichevorm van 24cm ∅, ingevet

Verwarm de oven voor op 185° Celsius.

Klop de eieren los met de roomsoorten, bieslook, gedroogde tomaten en knoflook en breng op smaak met zout en peper. Bedek de vorm met de plakjes deeg (bloemkant onder), laat de naden iets overlappen en druk ze licht aan. Prik de bodem in, verdeel de kaas erover en giet het eiermengsel erop. Verdeel de tomaatjes, snijkant naar boven, over de taart.

Bak de taart in het midden van de oven in 40-45 minuten goudbruin en gaar.

Serveer de taart in punten met een rauwkostsalade.

woord

Spreuk bij het werk - Ida Gerhardt

Als ik nu in dit land
maar wat alléén mag blijven,
dan zal de waterkant
het boek wel voor me schrijven.

Dit is wat ik behoef
en hiertoe moest ik komen,
het simpele vertoef
bij dit gestadig stromen.

Het water gaat voorbij,
wiss’lend gelijk gebleven, -
het heeft stilaan in mij
een nieuw begin geschreven.

Ik weet met zekerheid,
hier vind ik vroeg of later
het woord dat mij bevrijdt
en levend is als water.

Verschenen in: Het veerhuis, 1945.

Miwian: Dichters op Dinsdag