nachtgedachten

Op een doordeweekse avond drentel je na een lange werkdag door de Albert Heijn in de Amsterdamse Van Limburg Stirumstraat en sta je daar opeens in een bak vol knoeiharde peren te zoeken naar mooie exemplaren. Je kijkt rond en kijkt nog eens, maar nergens staat de prijs van deze Saint Rémy’s vermeld. Je probeert een medewerker te vinden, maar in de verste verte van deze kleine supermarkt is geen enkele te bespeuren en je verlangt terug naar de groenteman uit je jeugd.

In de gangpaden ga je op zoek en vindt een jonge vakkenvuller bezig de koffie bij te vullen. Je vertelt hem, dat wel de prijs van de handperen groots vermeld staat, deze soort is immers in de bonus, maar die zocht je niet. De jongen weet het bedrag ook niet en vraagt een dikke man met vettig grijs haar om raad. Die komt terug en verkondigt met veel misbaar, dat er een f*cking groot bord staat met de f*cking prijs erop en dat je die f*cking niet zou hebben kunnen missen.

Met grote verbijsterde ogen kijk je hem aan en vertelt kalm, in zijn bijzijn, aan de vakkenvuller, dat hij zich er niet van aan moest trekken. Dat was de prijs van handperen en de Saint Rémy is een stoofpeer, dus wie was er nu blind. De vakkenvuller glimlachte, de dikke man leek het niet te kunnen schelen. Hij had niet kunnen weten, dat er een mystery shopper voor hem stond.