nachtgedachten

Een man was in de ondergrondse van Londen neergeschoten, dat was het eerste bericht dat ik via het Radio1Journaal erover vernomen had. In mijn herinnering hadden ze de schakel met de aanslagen een week eerder niet expliciet gelegd, maar in mijn hoofd maakte ik die natuurlijk wel. In gedachten zag ik de man in zijn dikke jas met draden die verbonden waren met zijn rugtas verschrikt achterom kijken, waar de hermandad hem al omzichtig aan het insluiten was.

Het Radio1Journaal meldde later, dat de man met vijf schoten door het hoofd tot staan gebracht was. De film in mijn hoofd liet een wanhopige politieman de moeilijke beslissing nemen, terwijl de reeds overmeesterde terrorist alsnog van plan was iedereen mee zijn hel in te nemen.

Een later bericht schreef nog een flashbackscène in mijn actionmovie, waarin vanuit een safehouse de bewegingen van deze onverlaat 24 uur per dag geobserveerd werd. Een donkere mannenstem sprak onder de beelden, dat de terroristen niet langer met ons zullen durven sollen. Zeker niet nu er een ‘shoot to kill’-oekaze uitgegaan was voor de politiemacht. We konden weer rustig slapen, er werd over ons gewaakt.

Vandaag meldde Hieke Jippes in de middag-editie, dat de man helemaal niets met de aanslagen van een dag eerder te maken gehad had. Het script in mijn hoofd nam, gelijk een slechte thriller, een onverwachte wending. Had Londen wellicht van doen met aanslagen van meerdere groeperingen? Hieke vervolgde, dat de man zelfs geen explosieven op zich gedragen had en er van draden ook al geen sprake was geweest. Ook bleek het niet waar te zijn, dat er een ‘shoot to kill’-verordening uitgegaan was.

Had de man nu slechts in de verkeerde kleding met de verkeerde tas het verkeerde vervoersmiddel willen kiezen? Ik wacht af en verlaat mij op het Radio1Journaal.

(oorspronkelijk gepost op FanlogRadio1Journaal)