nachtgedachten

Als immer gingen mijn gedachten alle kanten op, omdat het niet mijn doel was deze argumentatie te winnen. Ook ik wist geen oplossing om de problemen rond het voetbal op te lossen. Coen wilde het verbieden, te beginnen in dit dorp. Ik twijfelde. Was dat wel zo een goed idee? Zeker was, dat dat tegen hem en zijn gezin zou richten. Als hij dat hier voor elkaar zou krijgen, dan zou het niet bij een uitgebrande zolder blijven.

Op het veldje waren een paar jongens en meiden tegen een balletje aan het trappen. De wind ving de bal op en dreef hem in onze richting. Waren de problemen ook wel zo groot, als leek in de media. Er gebeurde wel eens iets, maar waren dat niet gewoon de uitwassen? De meeste wedstrijden in het land gaan toch goed? Waren zijn gedachten niet verduisterd door de gebeurtenis jaren geleden? Jesper wist het zich alleen nog te herinneren door de waarschuwingen van zijn vader.

Coen pakte zijn mes en sneed de bal open. ‘Wennen jullie er maar vast aan, straks mogen jullie nergens meer voetballen!’ Ze waren te verbaasd om te reageren, maar ik zag hun vaders al dreigend met toortsen de tocht naar het huis van Maria en Coen maken. ‘Je ziet het totaalbeeld niet meer, Coen. Jouw lijden is een doel op zich geworden.’