nachtgedachten

Aan de andere kant van het grasveld zonk de zon langzaam onder de horizon. Het gras was wat vochtig aan het worden, maar Coen leek het niet te merken. ‘Iedereen heeft de afgelopen week toch weer gezien, wat voor uitwerking deze sport, zoals jij het blijft noemen, heeft op de mensen? Er komt alleen maar narigheid van en zou verboden moeten worden. Daarom alleen al zal ik niet wijken, voordat ik dat voor elkaar gekregen heb. De kinderen moeten weer veilig kunnen sporten.’ Door het over de kleintjes te hebben, trachtte hij op mijn gevoel te werken. Voorzichtig probeerde ik hem evenwel te bewegen naar genuanceerdere meningen, maar hij wilde er niets van weten.

‘Als waar is wat je zegt, dan zouden die anderen de relschoppers tot de orde moeten roepen. In ieder geval zouden ze zich in het openbaar van hen moeten distantiëren. Als ze een minderheid vormen, zou dat toch gemakkelijk kunnen?’ De waarheid was, dat de meeste wedstrijden vreedzaam verlopen, maar dat wilde er bij hem niet in. Dat was louter propaganda van de bond, die geen invloed wenste te verliezen en de problemen onder de grasmat veegde.