nachtgedachten

‘Hem werd het door Coen verboden ooit nog in de buurt van een voetbalveldje te komen. Die paar seconden, dat onze Jesper daar op het veld lag, hebben hem enorm veranderd. Midden in de nacht kon hij wakker worden, zich afvragend waar onze zoon was. Dan moest hij even naar zijn kamer gaan, om zich ervan te vergewissen dat Jes later weer bijgekomen was en daar rustig lag te slapen. En hij wilde zo graag voetballen. Hij stelde Coen zelfs voor het blok te kiezen tussen voetbal en ballet. Tot zijn stomme verbazing was Jesper dezelfde middag nog ingeschreven bij die balletstudio in het dorp.’

Maria kan er nu wel enigszins om lachen, maar haar gezicht betrekt sneller dan het opklaarde. ‘Kun jij niet een keer met hem praten gaan, hij lijkt door te schieten in zijn bezorgdheid. Dat hij zijn eigen zoon nog wil beschermen tegen de boze buitenwereld, daar wil ik nog in meegaan. Toen ik het hoorde, sloeg ook mijn hart een keer of wat over. Maar mag hij dan anderen hun plezier in het spel ontnemen, omdat hij zoiets verschrikkelijks voor zijn ogen heeft moeten zien gebeuren? Wil je proberen hem tot rede te bewegen, voordat er iets ergs met hem gebeurd? Wil je me dat beloven?’