versiering
Spottend keek ze hem aan. ‘Ik ben niet van suiker gemaakt, je kunt het best zeggen.’ Nerveus zag hij haar in de ogen, waarna hij blozend stamelde: ‘Nu ja, tierelantijnen. Niet dat dat erg is, maar ik heb dat niet van huis meegekregen. Bij ons thuis ging dat er vroeger allemaal sober aan toe, dan is het bij de katholieken toch veel meer een echt feest.’ Hij voelde zich de danser op het slappe koord. Had hij maar zijn mond erover gehouden, zijn hoofd kleurde even rood als haar lippen.
‘Weet je,’ ze pakte zijn hand, ‘Voor mij is de kerk meer een sociaal gebeuren geworden en waar je in gelooft, heeft denk ik meer te maken met waar je opgegroeid bent.’ ‘Oh god,’ fluisterde hij zachtjes met trillende stem, ‘hoor mij aan en laat voor ene keer de duivel er niet tussen slapen.’ Ze glimlachte ondeugend en zei hem: ‘Wees maar niet bang, voor een derde is daar vannacht nog geen plaats.’
Plaats een opmerking