nachtgedachten

Voorzichtig deed ze een oog open, behoedzaam volgde de andere. Deze sensatie mocht ze niet laten vervliegen. Doezelig, zo voelde ze zich, dromerig en totaal niet zichzelf. Ze strekte haar armen naar achter, waarop haar tengere lichaam nog langer leek. Een zachte hand wreef over haar buik naar beneden. Ze liet het toe. Zij mocht haar aanraken, daar waar de naaktheid verdween. Ze sloot haar ogen even traag, als de lichte zucht haar lippen ontvluchtte. Ze ademde diep weer in. De streling werd heviger en handen spreidden verder, waar een tong tussenbeide kwam. Voordat haar de adem bijkans ontnomen werd, dacht ze ‘Je moet toch wat op zo een zondagochtend’.