nachtgedachten

Even werd ik wakker, dat was het moment dat de trein het station van Haarlem passeerde. Het was al bij half twee en ik moest proberen wakker te blijven tot Centraal. Alles kwam weer in een langzaam heen-en-weer wiegende beweging, die mijn bewustzijn weer naar elders deed vervoeren. De geluiden van het eindstation brachten me bruusk terug in het donker van de nacht, een groot gedeelte van het station was afgezet met linten. ‘Er zal waarschijnlijk wel weer een bommel-ding gedaan zijn,’ dacht ik, zonder me er ook maar een moment druk om te maken. Vanaf deze plek kon ik nog dromend de weg naar mijn warme bed terugvinden, wat ik dan ook maar zou gaan proberen.

Peter Gunn. Een slaperige stem aan de andere kant van de lijn vraagt of ik al veilig thuis gekomen was. Bijna, ik was bijna thuis. Nog één trap op, de sleutel omdraaien en dan de gebruikelijke rituelen. Als laatste het raam in de slaapkamer opendoen, waardoor de geluiden van de vroege paasmaandag binnenkwamen. De Westertoren luidde het derde uur in, het dekbed sloeg ik helemaal om me heen. Eindelijk kon ik diep wegzinken in dromenland.

Zeven uur slapen, daar heb ik normaal gesproken wel genoeg aan. Maar deze paasmaandag ben ik niet in staat geweest wakker te worden. Ik geloof, dat ik kaartjes betaald heb en het gehad heb over weblogontwerpen en afspreken via internet. Ik weet zeker, dat ik serieus aan het schrijven geweest ben. Maar erbij was mijn hoofd nog niet helemaal en de rest ook niet echt. De volgende keer zal ik niet te koppig zijn in mijn eigen bed te willen slapen. De bank daar lag al lekker, slapen kun je er vast ook wel op. En dan heb ik ook nog wat aan mijn paasmaandag. Althans, dat ik de maandag dan ook wat bewuster mee zou maken. Nu kan ik beter nog wat slapen gaan. Mijn huis ruikt al het hele weekend heerlijk naar vanille, dat dan weer wel.