nachtgedachten

Het orakel van Amsterdam heeft Pascal en mij opgedragen drie vragen te beantwoorden, waaraan ik hierbij met blijdschap voldaan heb.

1. Wat is je favoriete televisieserie, welk personage uit die serie zou je willen zijn en waarom?
Vrouwen zijn niet de vijand. U had al begrepen, dat ik wel eens lekker wilde provoceren. Half gelukte poging, geloof ik. Iemand vertelde me begin deze week, dat jongens de woorden van een meisje vaak te letterlijk nemen en dat dat juist tot problemen leidt. Dat er achter een woordenstroom nog een andere woordenstroom schuil gaat. Dat juist die vertelt, wat ze eigenlijk had willen zeggen. Kan zijn, maar jongens doen dat niet minder. Ook wij zeggen de dingen wel eens impliciet.

Maar goed, dat was niet de vraag van Aukje, al hangt het wel samen met mijn antwoord. De personage, die ik zou willen zijn, is namelijk een op de eerste aanblik gemoedelijke en vriendelijke man. Hij vindt alles wel best en als iets gedaan moet worden, iemand geholpen of iemand getroost, dan is hij degene die daar meestal zorg voor draagt. Zo op het eerste oog niet al te opvallend, maar iedereen is toch altijd weer blij, dat ook hij er is. En is hij niet een van de belangrijkste steunpilaren voor Lorelai, waardoor zij niet al te radeloos wordt? Hij heeft een al te groot hart, zijn naam is Luke Danes en hij is de eigenaar van het koffiehuis in The Gilmore Girls.

2. Stel dat je bent opgegroeid op een veeboerderij in een gehucht in Friesland. Het huis rook naar koeien, schapen en geiten. Af en toe werd je overmand door de geur van de varkensboerderij van de buurman links en de kippenboerderij van de buurman rechts. Van elk dierengeurtje is een aftershave gemaakt. Welke zou je kiezen? En van welke boerderij zou je graag boer willen zijn? Motiveer je antwoord.
Voor jaren bracht de familie de zomer immer door in de kop van Noord-Holland, dus de geuren van een boerderij zijn mij in het geheel niet vreemd. Al associeer ik ze natuurlijk wel meer met plezante dingen, dan met het harde werken, dat de realiteit is voor alle boeren in den lande. Om nog maar te zwijgen van alle regels en rampen, waardoor het voor een merendeel van de boeren onmogelijk gemaakt wordt, het hoofd boven water te houden. Maar daar heb ik dan weer alles over gehoord, tijdens het veldwerk voor mijn studie. Ze zeggen, dat boeren stugge mensen zijn. Maar als ze dan eenmaal op de spreekstoel zitten, dan gaan ze er ook niet al te snel vanaf. Maar ik dwaal af.

Aukje vraagt mij te kiezen tussen een eau de vache, een eau de brebis, een eau de chevre, een eau de poule en een eau de cochon. Bij geurwater heeft het altijd meer om beleving dan om de daadwerkelijke geur gegaan. De idee van het dier, hoe iemand dat dier inbeeldt met de daarbij behorende eigenschappen, zijn dan veel belangrijker. Ondanks films als Babe en Chicken Run zijn beide diersoorten toch vrij anoniem gebleven in de beleving van de meeste mensen. Varkens worden bijkans nog steeds verbonden aan lui en vet, waar bij kippen toch vooral aan onrust en lichtzinnigheid gedacht wordt. Niet bepaald dieren dus, waar je de boer mee op kunt als vertegenwoordiger van een aftershaveproducent. Ondanks dat schapen en geiten ook melk produceren, wordt in Nederland daarbij vooral aan de koe gedacht en daarom zou ik een koeiengeur beter vinden passen bij een bodymilk of zo een lotion voor de gevoelige huid na het scheren. Resten ons de schaap en de geit, waarvan de schaap voor mij persoonlijk de meest uitgesproken geur heeft. Het punt is alleen, dat de schaap natuurlijk gezien wordt als een volgzaam dier, een weerloos schepsel hulpeloos zonder de herder. Geiten worden dan toch meer als ondeugend gezien, dat ze soms toch net niet binnen de groep passen. Een aftershave moet dat toch wel een beetje hebben, dat het net een beetje afwijkt van het gemiddelde.

Als ik opgegroeid zou zijn op een boerderij, zou ik me daar totaal niet druk over gemaakt hebben. Ik ben dan wel opgegroeid in de stad, maar ook daar ben ik niet zo met mijn uiterlijk bezig. Dat ik dan anders zou ruiken dan mijn klasgenoten en vrienden, dat moeten ze dan maar begrijpen. ‘kZou dat echt niet verbergen gaan. De vraag is natuurlijk, zou ik vandaag de dag nog wel boer willen zijn. Stel dat iemand mij dat aanbod zou doen. Ik zou helemaal in het boerenbedrijf ingewerkt worden en ook vanuit de overheid komt de geruststelling dat de veeteelt niet langer zo tegengewerkt wordt en bij rampen eerder geholpen wordt op een verantwoorde en niet zo paniekerige manier als in het verleden. Dan zou ik eerst vragen of degene wel goed bij zijn hoofd is, om mij dat te gaan vragen. Maar degene blijkt overtuigd te zijn van mijn kunnen, dan zou ik toch kiezen voor het gemengde bedrijf, waar ik dan volgens de vraag van Aukje opgegroeid ben. Tja, en waarom? Geen van de dieren is me minder lief, dus ben ik bang dat het dan vooral een economisch verhaal zal zijn. Dat klinkt kil, maar het lijkt me dat een boerenbedrijf niet al te romantisch bekeken moet worden. Zoals ik in het begin al schreef te geloven, het is hard werken. Al blijft er de liefde voor de dieren, anders hou je het waarschijnlijk niet vol.

3. Je mag op bezoek komen bij Aukje, het orakel van Amsterdam. Welke vraag zou je haar willen stellen en wat hoop je dat ze je antwoordt of voor advies meegeeft?
Mijn vraag zou zijn te vragen hoe u vaart, vrouwe Aukje en ik hoop te horen, dat het u goed vaart. Het is een fijn gevoel te weten, hoe het met de ander gaat. In het bijzonder orakels worden maar zelden gevraagd hoe het hen vergaat, terwijl ze dag in en uit overstelpt worden met andermans problemen. Daar ik slechts een vraag aan u stellen mocht, is mijn offerande hierbij de uwe. Het ga u goed, orakel van Amsterdam. Moge liefde en vrede met u het pad bewandelen.