nachtgedachten

“Hoest?”
‘gwldg’!
“lwia! ltns”!
‘goi’!
“wswa”?
‘el’?
“ok, xj@ 12.30
‘ts’

Af en toe als ik het erg druk heb met ‘andere dingen’ komt mijn grootmoeder een paar dagen logeren om het huishouden weer een beetje op gang te krijgen. En omdat ze het leuk vind en omdat ze anders haar eigen voordeur niet meer uit komt natuurlijk.

U moet zich niet teveel voorstellen van dat huishouden van mij, wat dat betreft heb ik een erge low-standard instelling en af en toe heb ik mijn energie zo hard voor iets anders nodig dat zelfs die low-standard niet gehaald wordt. Dan komt de belangrijkste vrouw in mijn leven langs om orde te scheppen in de onstane chaos. Om nou te zeggen dat ik het daar makkelijk mee heb, nee, maar ik ben haar evenwel zeer dankbaar en bovendien is het uiterst gezellig voor iedereen.

Mijn grootmoeder heeft een eigen kamertje, er logeren ook wel eens andere mensen maar het is ‘haar’ kamertje. Net zoals de oploskoffie van ‘haar’ is en we speciaal voor haar maria kaakjes, leverworst en witbrood in huis halen. Als ze hier komt logeren veranderen er altijd kleine dingetjes. De badkamerdeur gaat standaard dicht, de pot oploskoffie komt voorin de kast naast de suikerpot en in de broodtrommel liggen er twéé soorten brood.

En nu kom ik even hier logeren, omdat de gastheer het te druk heeft met andere zaken, en nu moet ik even settelen. Ik zal hier ‘thuis’ niets veranderen hoor, beloofd, maar ik heb al zo lang niet meer naar blogger gekeken dat ik weer even moet wennen, daarna krijgt U wat ik uw gastheer al een hele tijd geleden beloofd heb. Het ligt op de plank, compleet met haken en ogen die nog moeten worden gerepareerd.

Soms zou je de gedachten die je hebt, willen uitschreeuwen. Maar je weet, dat deze gedachten daarvoor niet geschikt zijn. Dat je ze bij je moet houden, omdat ze niet bestemd zijn voor een groter publiek. Mijn gedachten zijn elders. Bij iemand die ze op het moment hard nodig heeft. Niets liever zou ik willen dan erover te schrijven, maar ik weet dat dit niet het podium daarvoor is. Niet hier. Carolien en Liesan zijn zo aardig om de komende tijd af en toe hier een stukje te gaan schrijven. Went u maar niet al te zeer aan hun prachtige stukjes. Als dit voorbij is, en het zal over gaan, dan zult u het weer met mij moeten doen. Alle gezondheid wens ik u.

Voelde u het ook vandaag, voelde u het misschien al eerder. De vorige week waren er al zwaluwen te zien. De lente zit in de lucht en het is in staat je hart te vullen met zoveel warmte, dat het je hele wezen vervullen kan met extase. Dat het de grijze wolken kan laten verdrijven voor een zwak zonnetje. Dat alles kan zo een gevoel doen. De winter was fijn, maar het hart heeft af en toe warmte nodig van buitenaf.

Een eenhoorn heeft ze getekend met haar kroontjespen op mijn hand, zij is mijn lente.

Ze heeft 2 voornamen waarvan de tweede met een H begint. Regelmatig vraagt hij tussen neus en lippen door waar ‘ook alweer’ die H voor staat. Ja, waar staat die H voor?