nachtgedachten

De plaid had je helemaal over je heen getrokken en je handen warmden zich aan de koffie. De monitor had ik op tafel gezet en het ontbijt in de oven. Wij waren er klaar voor de laatste twaalf uur van 24:2 in een ruk te gaan bekijken vanaf de bank. Met mijn voeten op een stoel en je lijf tegen me aan, zo kreeg ook ik het weer warm. Het was spannend en soms gruwelijk. Je kneep mijn arm compleet blauw, toen ze Bauer martelden. En het einde bleek een nieuw begin te zijn.
Je moest daarna wel weg, thuis nog wat dingen doen en morgen weer vroeg naar je werk. Het was gezellig zei je en je zou nog bellen. De deur deed ik achter je dicht. Huppelend liep ik de kamer in, Pont naar Noord stond hard en het werd er plotseling erg leeg zo zonder jou.

Carolien sms’te. Ze was op weg naar huis. In de trein mocht ze niet langer roken, het moest een ware marteling voor haar zijn. Ze had een heerlijk weekend gehad. Haar stemming weet ze op mij over te brengen en ik werd er dan ook zelf best blij van. Ik besloot niet thuis te blijven en zocht naar een film om heen te gaan. Underworld. Een film vol vampieren en weerwolven, precies wat ik nodig had.