ed
Mijn overbuurman is een wat oudere gemoedelijke Surinamer en zijn naam is Ed. Soms kan ik door de muren heen meegenieten van zijn voorliefde voor oude jazz en Toto, maar mij hoor je niet klagen. Hij moet van mijn kant ook wat vreemde geluiden te verduren hebben gekregen, wellicht luistert hij ook wel mee. ’s Morgens lopen we vaak samen de trap af, elk naar ons eigen werk en praten dan wat over voetbal en meer van dat soort mannenzaken.
De laatste paar dagen had ik hem niet meer gezien en ook zijn muziek drong niet langer tot mijn woonkamer door. Je leest de vreemdste verhalen in de krant, dus maakte ik me fluks ongerust. Zou hem misschien wat overkomen zijn? Ik belde aan, maar er werd niet opengedaan. Nu niet meteen het ergste denken, hij zou gewoon aan het overwerken kunnen zijn. De matten lagen nog over de trapleuning. Normaal leg ik ze uit gewoonte bij elk van ons voor de deur, maar ik besloot zijn mat nog over de leuning te laten. Zou de mat op een dag bij hem voor de deur liggen, dan was mijn hart gerustgesteld.
Het duurde een paar dagen, maar een morgen lag de mat er weer en kwam Ed naar buiten toe met zijn tas in de hand. ‘Goedemorgen Edwin, was je mijn deurmat vergeten?’ Hij was een paar dagen op vakantie geweest.
Plaats een opmerking