verzopen
Als een verzopen kat kwam ik gister op mijn werk aan en zo voelde ik me ook, als de fietser met altijd tegenwind. De shift was al begonnen en ze kwam naar me toe, haar jas nog aan. Een hand werd plat op mijn rug gelegd. ‘Nog de beste wensen voor het nieuwe jaar, Edwin’. Ik was aan de telefoon, maar probeerde halfslachtig ‘En jij ook van het hetzelfde’ te gebaren. De wind was gedraaid, soms kunnen de dingen zo simpel veranderen.
Plaats een opmerking