tante op het strand
Wanneer het mooi weer was tijdens de Grote Vakantie, fietsten we naar het strand van Egmond. Mijn tante staat nog altijd op het strand met een huisje en wanneer ik haar tegenkom, vertelt ze dat ze immer nog mijn ijsje bewaard heeft. Zelf kan ik het me totaal meer niet herinneren, maar ik heb blijkbaar ooit een ijsschep gebruikt om met het natte zand te spelen. Zou ze dat echt bewaard hebben, ik durf het echt niet te vragen.
Wel ben ik bang, dat ik steeds meer van diezelfde trekjes krijg. Dan zie ik beelden van mezelf, rondsloffend in het verpleegtehuis. Een blauwe rollator stoot tegen mijn stramme benen en een stem vanonder een grote bos haar zegt zachtjes: ‘Sukkels blijven het…’ Ik kijk verbaasd achterom en fluister met een krakende stem, of ze weet wat ik al die jaren bewaard heb. Mijn handen pakken hevig bevend een plastic tasje en eruit wordt een bijna vergane rol Smarties gehaald.
Ik had mijn tante beloofd deze zomer naar het strand te komen. Ik kan nu van alles gaan verzinnen. Uiteindelijk komt het erop neer, dat ik er geen tijd voor gemaakt heb. Dat had ik wel moeten doen…
Plaats een opmerking