nachtgedachten

‘Het moest maar eens afgelopen zijn met die chaos’, moet het NEN gedacht hebben en publiceerde de NEN0512(nl), de leidraad voor de viering van het Sint-Nicolaasfeest.

Druilerig weer was het en slenterend baande ik me een weg naar het Leidseplein. Mijn tante werd die zaterdag vijftig en een mooie verjaardagskaart was toch nog gevonden in Waterstone’s. Peinzend liep ik tegen menig persoon op, peinzend over wat te schrijven aan een Sara. De 10 was net voor mijn neus weggegaan. Op de halte was een meisje bezig een medewachtende een enquête af te nemen. Over het openbaar vervoer. De vrouw, overduidelijk uit Oud-Zuid, had duidelijk geen zin. Haar tram kwam eraan, het was inderdaad de zeven, en ze stapte zonder excuses in, het meisje achterlatend met een half onderzoek. ‘Hoeveel moet je er nog vandaag’, vroeg ik. Ze antwoordde dat ze er eigenlijk nog vijftig zou moeten doen, maar dat dat op een dag als deze en een overstapplaats als het Leidseplein nooit zou lukken. Alhoewel mijn tram eraan kwam, gingen we zitten op het bankje. Je moet wat over hebben voor collega’s, nietwaar?

Te vroeg was ik wakker. Kon en wilde niet meer slapen. De kerktoren sloeg zes. Ergens speelde zachtjes iemand viool. Een diepe zucht voldeed om het dekbed naar het uiteinde te gooien. Het was nog net donker en ik stootte mijn hoofd aan het wasrek. Handdoek pakken, washand erbij en op de droger leggen. ’s Morgens werkt zo een automatische piloot perfect, werkte dat in het hele leven maar zo. Licht aan in de keuken, ketel op het vuur en honing in het theeglas.

Even gaan zitten, de radio aangedaan. Louter ellende en het lijkt alleen maar erger te worden. Er is gewoon geen reden om iemand zomaar te beschieten, zomaar in brand te steken, zomaar te molesteren. En al was er een reden, dan nog kan die niet geldig genoeg zijn. Ik haal de ketel van het vuur en giet het hete water in het glas. Niet vergeten vandaag nieuwe yoghurt te halen. Die goedkope van de Albert Heijn lijkt iets teveel aangelengd te zijn met water. Daarom is het waarschijnlijk ook goedkoper.

Diepe zucht. Douchen. Wisseren. Afdrogen. Met scheren haal ik me open, maar niets dat een klein stukje nat keukenpapier niet verhelpen kan. Automatische piloot. Ik lees op internet dat een jongen en een meisje geslagen zijn met een honkbalknuppel vanwege een uitwijkmanoeuvre. De honing lost op in het hete water van de thee. Mijn Liga lost er ook in op. Sommige dingen wil ik nog wel verwachten.

De radio gaat uit, net als de computer. Er is slechts zoveel ellende te verdragen op een ochtend. Achter me trek ik de deur dicht, mijn buurman groet me vriendelijk. Je kunt maar beter je wereld zo klein mogelijk maken, dan blijft het een vriendelijke. Een illusie, maar dan wel een mooie.

Bijna vier jaar geleden liep je van de afdeling. je liep naar het station, niemand hield je tegen. Zou ik dat wel gedaan hebben, was ik je tegengekomen? De trein heeft je niet gemist. Jij wel een illusie.

Voor 4 personen

• 1 kilogram rundvlees, goed dooraderd en van een biologische slager
• bakboter
• 4 flinke uien, gesneden in niet te dunne ringen
• 4 teentjes knoflook, uitgeperst
• 3 bollende eetlepels bloem
• 2 flesjes westmalle dubbel
• scheutje witte wijnazijn
• 2 bollende eetlepels zaanse grove mosterd
• 4 bollende eetlepels bruine basterdsuiker
• 2 laurierblaadjes
• 2 kruidnagels
• 2 plakken ontbijtkoek

Neem een braadpan met een dikke bodem. Snij het vlees in flinke, zeker niet te kleine, stukken. Verhit de boter in de pan op hoog vuur en bak daarin een kwart van de stukken vlees snel rondom bruin. Als het vlees bruin is, neem het dan met een schuimspaan uit de pan en leg het op een bord. Herhaal dit drie maal.

Bak de uien en de uitgeperste knoflook in het bakvet, totdat de uien glazig zijn. Als de uien glazig zijn, de bloem erover strooien en nog even doorbakken. Draai de pit op de laagste stand en voeg nu al roerende scheut voor scheut het bier bij de uien. Is al het bier toegevoegd, leg al het vlees in het vocht. Voeg de wijnazijn, mosterd en de suiker aan het vocht toe en roer alles goed door. Prik de kruidnagels elk in een laurierblad en doe deze eveneens in de pan. Roer alles voorzichtig nog een keer goed door.

Breng het geheel aan de kook en laat het vervolgens op een laag vuur 2,5 uur gaar stoven, daarbij niet vergetende af en toe te roeren tegen het aanbakken. Neem het laatste half uur de deksel van de pan, om zo het overtollige vocht kwijt te raken. Na 2,5 uur de ontbijtkoek verkruimelen boven de pan en wederom goed doorroeren en alles nog 30 minuten laten doorstoven.

Serveer bij dit gerecht aardappelpuree met kaas, rode kool met appeltjes, rabarbermoes en natuurlijk stoofpeertjes.

Wat zou het handig zijn om goed te kunnen aanvoelen, hoe iemand anders over je denkt. Dat je dan niet in situaties belandt, waar je denkt dat iemand je graag mag, maar dat diegene je achter je rug om belachelijk maakt. Of het tegenovergestelde natuurlijk. Vooral dat laatste. Dan zou er meer gezoend worden…