nachtgedachten

Jarenlang heb ik een plaid gehad, blauw met groen en rood. Maar zo iets slijt met de jaren en nu de winter er weer aankomt, wilde ik een nieuwe aan gaan schaffen. In de folder van de Bijenkorf stond, dat er twee soorten plaids in de aanbieding zouden zijn. Een effen met een lengte van twee meter en ééntje met een ruit. Of een ander ontwerp, daar wil ik vanaf zijn.

De doldwaze dagen moet voor deze vrouwen zijn, wat Koninginnedag is voor het gewone volk. Iets kopen omdat je ogen te gretig zijn en je dan thuis afvragen wat je er in godsnaam mee moet. Vol goede moed baande ik mij een weg door deze dichte parfumwolk en bereikte dan toch nog de juiste etage. De plaid was er vandaag alleen in unikleuren en zou achttien euro moeten gaan kosten. Zo te voelen het toch niet helemaal waard en een plaid hoort een ruit te hebben.

Nog even rondgesnuffeld, je weet immers nooit, maar daarna toch naar het Leidseplein gewandeld op weg naar huis. In de Kalverstraat de Blokker binnengelopen, waar tot mijn stomme verbazing de plaids ook al in de reclame waren. Met een mooie blauwrode ruit en dat voor maar zeven euro. U wilt deze fleece afrekenen?, vroeg de cassiere. Plaid, dat zeg ik.