nachtgedachten

Heeft u ook wel eens gekeken naar uw vriendin, terwijl ze sliep? Dat ze er dan zo lief sereen uitzag, als een kleine hemel op zulk een grote aarde? Dat u de gehele nacht opbleef en gelijktijdig met haar de adem tot u nam en weer terug gaf? Dat u zich buitengewoon gezegend voelde, dat zij daar lag te slapen? En heeft u dat een vrouw wel eens proberen uit te leggen?

Heeft u altijd al twee vroege edities van de Canterbury Tales willen zien en lezen, dan kan dat nu via het web. De twee edities (1467 en 1483) van William Caxton zijn gedigitaliseerd en hier te aanschouwen.

Eindelijk de fototentoonstelling op het Waterlooplein nog een keer gezien, de film ‘my life without me’, in een loggenotenboekje een extra pagina gevuld en de Smarties zijn gevonden. Ondertussen ook nog lekker gegeten en dat alles met lekker weer en in zeer aangenaam gezelschap. Voor herhaling vatbaar!

Wakker worden en je realiseren, dat je een uur gewonnen hebt. Ik kroop nog even onder het dekbed. Heel even nog. Heel even.

Het is niet eerlijk, overal schijnt het te sneeuwen. Van iets tussen sneeuw en regen in tot grote dikke sneeuwvlokken. Hier in Amsterdam alleen wat regendruppels en nu dat flauwe zonnetje. Ik wil ook sneeeheeeuw! Voor de vorm pak ik vast mijn dikke wanten en wollen sjaal, dan moet de boodschap toch wel duidelijk overkomen. Dacht ik zo.