nachtgedachten

Natuurlijk lees ik graag de gedachten van anderen. Menig autobiografie, dagboek en weblog doorworstel ik met meer dan normale interesse. Het stilt niet alleen een zekere voyeuristische interesse, maar verschaft tevens inzicht in andere mensen en dat kan volgens mij nooit kwaad. Dat een persoon een andere mening heeft, wil niet zeggen dat jij geen gelijk hebt. Vreemd is nu dat ik bij het lezen ervan er niet echt stil bij sta, dat deze personen ook in het echte leven bestaan. Ik durf zelfs te beweren dat het me totaal niet interesseert hoe die persoon eruit ziet, het gaat om wat hij of zij neerpent. Die voormalige Bondgirl met een eigen column in Weekeinde mag er volgens velen dan wel leuk uitzien, het is en blijft het enige gedeelte van de bijlage dat ik oversla. Charis heeft een afbeelding van haar webcam boven haar log staan, ik blijf erbij dat ik naar haar website ga vanwege de alledaagse bijdragen in haar weblog. Het zou me denk ik zelfs storen wanneer ze opeens sexy opnamen zou maken met haar webcam.

Al zolang het op het internet verschijnt, lees ik het weblog van Mary Forrest. Haar schrijfstijl is subliem, zij is een magnifieke beschouwer van de zaken die om haar heen gebeuren en weet cynisme en humor tot een prachtig mengsel samen te brengen. Kortom, zij is mijn grote voorbeeld. Dan is het bevreemdend dat ik me eigenlijk nooit afgevraagd heb hoe zij eruit ziet. Omdat ze een groter aantal foto’s in haar weblog gezet heeft, kan ik daar nu niet meer omheen. *zucht* Van zo iemand wil je toch altijd en eeuwig een appel aanpakken met sint Maarten en die vrucht nimmernooitniet meer wassen. Ik heb dan wel geen tijdschriften te verkopen, maar zou ze met mij wel willen trouwen? Had ik ook al gezegd dat ze één van de beste persoonlijke websites ter wereld heeft? Ik ga maar even een koude douche nemen.