nachtgedachten

Vandaag zat ik mezelf flink in de weg. Allereerst was ik vanmorgen om half drie klaarwakker. Ik probeerde wat te lezen, echter toen ik begon te soezen ging de eerste van drie wekkers. De rest van de dag doorging ik als het ware slaapwandelend, maar ik geloof niet dat iemand op het instituut enig verschil gemerkt heeft. Of dat een goed of slecht teken is, daar durf ik niet over na te denken. Net ben ik even op de bank een dutje gaan doen en dat heeft me goed gedaan en de herfst glimlacht me weer toe. Ik zou eigenlijk best wel even naar de duinen willen rijden en er rondlopen. Later. Mischien. Eerst doen wat belangrijk is.